DSIP is het nonapeptide Trp-Ala-Gly-Gly-Asp-Ala-Ser-Gly-Glu, dat in 1977 werd geïsoleerd uit het cerebrale veneuze bloed van konijnen bij wie slaap was opgewekt door elektrische stimulatie. Wanneer het in de hersenen van konijnen werd geïnfuseerd, verhoogde het de trage-golf-eeg-activiteit. Latere dierstudies rapporteerden effecten op stresshormonen, epileptische aanvallen, pijn en herstel van beweging na een beroerte bij ratten.
Uitsluitend voor onderzoeksdoeleinden, niet voor menselijke consumptie. Dit artikel is educatief en verwijst naar gepubliceerd laboratoriumonderzoek; het is geen medisch advies en beschrijft geen goedgekeurd gebruik van enige peptide.
Bewijsniveau
- Niveau BDSIP
Twee kleine studies bij mensen uit 1981 en 1992 (de dubbelblinde grotendeels negatief) en meer dan vijf gecontroleerde dierstudies bij konijnen en ratten. Geen moderne gerandomiseerde studies en geen geïdentificeerd gen of receptor.
Delta sleep-inducing peptide, of DSIP, werd vernoemd naar een effect dat in de jaren zeventig bij konijnen werd waargenomen, en de naam is gebleven hoewel het verband met slaap nooit stevig werd vastgesteld. Vier decennia onderzoek hebben een lange lijst van observaties en weinig stellige antwoorden opgeleverd. Deze gids beschrijft waar DSIP vandaan komt, hoe de activiteit ervan wordt beschreven, wat er werd waargenomen bij dieren en in kleine studies bij mensen, en waar het bewijs ophoudt.
Waar komt DSIP vandaan?
DSIP werd in 1977 geïsoleerd door de groep van Marcel Monnier en Guido Schoenenberger in Bazel. Zij stimuleerden elektrisch een gebied van de thalamus bij konijnen om slaap op te wekken, verzamelden hun cerebrale veneuze bloed door dialyse en isoleerden een peptide dat, wanneer het in de hersenventrikels van andere konijnen werd geïnfuseerd, de trage-golf- (delta) en spoel-eeg-activiteit verhoogde. Zij noemden het delta sleep-inducing peptide.
De sequentie is Trp-Ala-Gly-Gly-Asp-Ala-Ser-Gly-Glu, negen aminozuren met een berekend molecuulgewicht van ongeveer 849 g/mol. In de oprichtende studies maakte de groep ook kortere fragmenten en analogen en testte alle negen synthetische peptiden bij 58 konijnen onder dubbelblinde omstandigheden. Een review uit 2006 merkte op dat de structuur van DSIP verschilt van elke andere bekende peptidefamilie.
Hoe wordt het op moleculair niveau beschreven?
Er is geen overeengekomen mechanisme. Een review uit 2006 met de titel 'DSIP een nog onopgelost raadsel' legde uit dat het verband met slaap nooit verder werd gekarakteriseerd, deels omdat er nooit een DSIP-gen, voorlopereiwit of receptor werd gevonden. De auteurs stelden voor dat een nog niet geïdentificeerd DSIP-achtig peptide verantwoordelijk kan zijn voor DSIP-achtige immunoreactiviteit en een deel van de biologische activiteit die aan DSIP wordt toegeschreven. Zij merkten ook op dat bepaalde synthetische analogen, maar niet DSIP zelf, trage-golfslaap bevorderden in hun eigen studies bij konijnen en ratten.
Fysiologische studies wijzen op effecten op neuro-endocriene systemen. Bij ratten verminderde DSIP de afgifte van corticosteron veroorzaakt door corticotropin-releasing factor, en de auteurs lokaliseerden het effect bij de hypofyse. In coupes van de hersenstam stimuleerde het de afgifte van met-enkefaline. In geperfuseerde plexus choroideus van schapen, ging DSIP over in de cerebrospinale vloeistof met een lage tot matige permeabiliteit en een verzadigbare transportcomponent, en een studie bij honden rapporteerde dat het de bloed-hersenbarrière passeerde.
Wat is er waargenomen in gepubliceerd onderzoek?
- Slaap-eeg (konijn): infusie in de hersenventrikels verhoogde de trage-golf- en spoel-eeg-activiteit in de oprichtende studies.
- Slapeloosheid (mens, kleine studies): bij zes mensen van middelbare leeftijd met slapeloosheid zonder controlegroep werd een langere en minder onderbroken slaap gerapporteerd. In een dubbelblinde studie uit 1992 bij 16 patiënten verbeterden de slaapefficiëntie en slaaplatentie licht in vergelijking met placebo, maar de auteurs beoordeelden de effecten als zwak en concludeerden dat kortdurend gebruik waarschijnlijk niet van groot voordeel zou zijn.
- Stresshormonen (rat): DSIP verminderde de door corticotropin-releasing factor geïnduceerde afgifte van corticosteron, zonder de reactie op ACTH te veranderen.
- Epileptische aanvallen (rat): DSIP en zijn analoog DSIP-12 verminderden de ernst van audiogene aanvallen uitgelokt door metaphit, en DSIP versterkte het anticonvulsieve effect van valproaat in hetzelfde model.
- Beroerte (rat): na occlusie van de middelste cerebrale slagader werd intranasale DSIP gedurende acht dagen geassocieerd met een sneller herstel van de motorische coördinatie in de rotarodtest. De vermindering van de infarctgrootte was niet statistisch significant.
- Stabiliteit (menselijk en rattenbloed): DSIP werd in bloed afgebroken met snelheden die afhingen van temperatuur en diersoort, terwijl een gefosforyleerde analoog langer intact bleef.
Wat het bewijs niet vaststelt
DSIP heeft een misleidende naam. Het effect op slaap werd niet bevestigd in de enige gevonden dubbelblinde studie bij mensen, en vooraanstaande onderzoekers in het veld hebben de slaaphypothese als slecht gedocumenteerd beschreven. Zonder een geïdentificeerd gen, voorloper of receptor, is het onduidelijk of DSIP überhaupt een natuurlijk signaalmolecuul is of een fragment dat wordt gedetecteerd door kruisreagerende antilichamen.
De meeste bevindingen bij dieren zijn enkelvoudige studies, vele decennia oud, waarbij routes werden gebruikt zoals infusie in de hersenventrikels die specifiek zijn voor de experimentele opzet. De studies bij mensen waren erg klein en zijn nu meer dan 30 jaar oud. Geen van deze resultaten stelt een effect bij mensen vast.
Hoe verhoudt DSIP zich tot verwante stoffen?
Onderzoekers testten ook gemodificeerde vormen van DSIP. Een gefosforyleerde versie, P-DSIP, werd langzamer afgebroken in bloed, en DSIP-12, waarin alanine op positie 2 is vervangen door bèta-alanine, werd naast DSIP bestudeerd in het model voor epileptische aanvallen bij ratten. De review uit 2006 rapporteerde dat sommige synthetische analogen trage-golfslaap bevorderden bij konijnen en ratten, terwijl DSIP zelf dat niet deed, wat een reden is waarom de auteurs een verwant natuurlijk peptide vermoedden.
Onder de peptiden die zijn bestudeerd voor stress en gedrag, wordt DSIP vaak naast Selank genoemd. De twee hebben verschillende oorsprongen: Selank is een gestabiliseerde analoog van het immuunpeptide tuftsine met kleine vergelijkende klinische studies erachter, terwijl DSIP werd geïsoleerd uit konijnenbloed en alleen zeer kleine, oudere studies bij mensen heeft. Geen van beide is direct met de ander vergeleken in een gepubliceerde studie.
Welke formaten levert Vitality Peps?
Vitality Peps levert DSIP als een gevriesdroogde flacon van 10 mg en als een neussprayformaat van 10 mg voor laboratoriumonderzoek, elk gedocumenteerd met een batchanalysecertificaat. Bacteriostatisch water wordt afzonderlijk vermeld voor het reconstitueren van de flacon.
Hoe wordt het gehanteerd in het laboratorium?
Omdat DSIP in bloedstudies gemakkelijk werd afgebroken, is zorgvuldige hantering van belang. Gevriesdroogd poeder wordt koud en beschermd tegen licht bewaard en voor opening op kamertemperatuur gebracht. Het wordt gereconstitueerd met bacteriostatisch water dat langzaam langs de zijkant van de flacon wordt toegevoegd, en de werkconcentratie wordt berekend op basis van de werkelijke massa van de flacon op het batchcertificaat. Gereconstitueerde oplossing wordt gekoeld, gelabeld en gedateerd. Het neussprayformaat bevat een bereide oplossing: het wordt gekoeld bewaard en bij opening gedateerd.
Uitsluitend voor onderzoeksdoeleinden
DSIP geleverd door Vitality Peps is uitsluitend voor in-vitro laboratoriumonderzoek. Geen medicijn, geen supplement, niet voor menselijke of veterinaire consumptie. Niets van het bovenstaande zijn gebruiksinstructies.
Veelgestelde vragen
Wekt DSIP daadwerkelijk slaap op?
Het bewijs is zwak. De oorspronkelijke konijnenstudies zagen meer trage-golf-eeg-activiteit nadat DSIP in de hersenen werd geïnfuseerd. In een dubbelblinde studie uit 1992 bij 16 mensen met chronische slapeloosheid verbeterden sommige metingen van slaapefficiëntie, maar de auteurs beoordeelden de effecten als zwak en deels te wijten aan een verandering in de placebogroep. Een review uit 2006 noemde de slaaphypothese extreem slecht gedocumenteerd.
Waar komt DSIP in het lichaam vandaan?
Dat is nog onbekend. DSIP werd geïsoleerd uit konijnenbloed en DSIP-achtige immunoreactiviteit is gevonden in de hypothalamus, de hypofyse, de darmen en zelfs in moedermelk. Er is echter geen gen of voorlopereiwit geïdentificeerd dat DSIP zou produceren. Een review uit 2006 stelde voor dat de antilichamen mogelijk een verwant, nog niet geïdentificeerd peptide detecteren in plaats van DSIP zelf.
Is DSIP getest in klinische studies bij mensen?
Alleen in kleine studies uit de jaren tachtig en begin jaren negentig. Een studie uit 1981 gaf synthetische DSIP aan zes mensen van middelbare leeftijd met chronische slapeloosheid zonder controlegroep, en een dubbelblinde studie uit 1992 omvatte 16 patiënten. Er werden geen moderne gerandomiseerde studies gevonden in PubMed. Gegevens bij mensen zijn dus beperkt en oud, en de grotere studie was grotendeels negatief.
Waarmee is DSIP nog meer in verband gebracht in dieronderzoek?
Studies bij ratten rapporteerden dat DSIP de afgifte van corticosteron, veroorzaakt door corticotropin-releasing factor, verminderde, de ernst van chemisch veroorzaakte epileptische aanvallen verminderde, pijnstillende effecten had wanneer het in de hersenen werd toegediend en geassocieerd was met sneller herstel van de motorische functie na een experimentele beroerte. Studies rapporteerden ook effecten op de afgifte van luteïniserend hormoon bij ratten.
Hoe stabiel is DSIP?
Een studie uit 1987 ontdekte dat DSIP, geïncubeerd in menselijk of rattenbloed, werd afgebroken waarbij vrij tryptofaan vrijkwam, met snelheden die afhingen van temperatuur, tijd en diersoort. Een gefosforyleerde analoog werd langzamer afgebroken. De auteurs suggereerden dat snelle inactivering kan verklaren waarom de effecten bij dieren variabel waren, wat ook een reden is voor zorgvuldige opslag van onderzoeksmateriaal.
Hoe wordt DSIP in het laboratorium gehanteerd?
Het gevriesdroogde poeder wordt koud en beschermd tegen licht bewaard tot gebruik. Het wordt gereconstitueerd met bacteriostatisch water op kamertemperatuur en de werkconcentratie wordt berekend op basis van de werkelijke massa op het batchcertificaat. Het neussprayformaat is een bereide oplossing die gekoeld wordt bewaard en bij opening wordt gedateerd.
Uitsluitend voor onderzoeksdoeleinden, niet voor menselijke consumptie. Dit artikel is educatief en verwijst naar gepubliceerd laboratoriumonderzoek; het is geen medisch advies en beschrijft geen goedgekeurd gebruik van enige peptide.
Referenties
- Characterization of a delta-electroencephalogram (sleep)-inducing peptide (Proc Natl Acad Sci U S A, 1977)
- The delta EEG (sleep)-inducing peptide (DSIP). XI. Amino-acid analysis, sequence, synthesis and activity of the nonapeptide (Pflugers Arch, 1978)
- Delta sleep-inducing peptide (DSIP): a still unresolved riddle (J Neurochem, 2006)
- The influence of synthetic DSIP (delta-sleep-inducing-peptide) on disturbed human sleep (Experientia, 1981)
- Effects of delta sleep-inducing peptide on sleep of chronic insomniac patients. A double-blind study (Neuropsychobiology, 1992)
- Delta-sleep-inducing peptide reduces CRF-induced corticosterone release (Neuroendocrinology, 1985)
- Antiepileptic activity of delta sleep-inducing peptide and its analogue in metaphit-provoked seizures in rats (Seizure, 2005)
- Delta-sleep-inducing peptide potentiates anticonvulsive activity of valproate against metaphit-provoked audiogenic seizure in rats (Pharmacology, 2006)
- Delta sleep-inducing peptide recovers motor function in SD rats after focal stroke (Molecules, 2021)
- Degradation and aggregation of delta sleep-inducing peptide (DSIP) and two analogs in plasma and serum (Peptides, 1987)
- Passage of delta sleep-inducing peptide (DSIP) across the blood-cerebrospinal fluid barrier (Peptides, 1988)
- Delta-sleep-inducing peptide (DSIP) stimulates the release of immunoreactive Met-enkephalin from rat lower brainstem slices in vitro (Brain Res, 1989)
- Potent antinociceptive effect of centrally administered delta-sleep-inducing peptide (DSIP) (Eur J Pharmacol, 1988)
- Delta sleep inducing peptide (DSIP) stimulates the release of LH but not FSH via a hypothalamic site of action in the rat (Brain Res Bull, 1987)
- Delta sleep-inducing peptide crosses the blood-brain-barrier in dogs (Pharmacol Biochem Behav, 1982)